już nie chodzi mi nawet o wydumane, okrągłe zdania, ale zwykłe - - 

- nie mogłam rano wstać. zafarbowałam włosy, zamiast w 'aromatyczny cynamon' zmieniły się w czerwoną porzeczkę.

film dobry widziałam, wczoraj. oglądam filmy bezrefleksyjnie, nie widzę nawiązań ani wystających gdzieś z boku mikrofonów. może dlatego lubię komedie romantyczne. ale "poważny człowiek" przyjemny, i kolory takie, jak lubię.

coraz rzadziej zaglądam na bloga. czasem czytam cały, ale rzadko. zawsze czytam do jednego, konkretnego momentu. jeszcze nie znam na pamięć wszystkich słów. może to przez to, że przyszedł lipiec, i minie rok, może dlatego mam w sobie jakiś lekki niepokój, myśli trochę swędzą.

to nie tak, że nie mogę Ci tego powiedzieć - nie muszę, nie trzeba. bardziej rozmowa ze sobą.

(może to przez to przywiązanie do dat, rocznic, które - nawet gdy o nich nie mówię - przecież ciągle są. data w kalendarzu dobitnie pokazuje, że minęło tyle a tyle czasu. nie ponegocjujesz.)

zastanawiam się trochę, znów, nad blogiem. przy mojej systematyczności nawet prowadzenie bloga jest udręką, co dopiero codzienne zapisywanie gdzieś. może większe zdyscyplinowanie - "nie mogłam rano wstać, zafarbowałam włosy" pomogłoby, ale gdzie tam. zawsze trzeba coś jeszcze wygrzebać, wyciągnąć. 

mam mokre włosy, błękitne paznokcie i problemy z pamięcią. ulotność zdarzeń nie tyle mnie smuci czy przeraża, ile prowokuje do próby chociaż uchwycenia ich. 

tak wielu rzeczy już nie pamiętam. nie pamiętam swojej złości, smutku, pamiętam tylko, że była. może, gdybym o niej napisała, choćby zaznaczyła krzyżykiem na marginesie, może, może może...

odpływam w myślowy chaos. 

///

nie mogłam rano wstać. ściągnęłam kilka około-folkowych albumów. na śniadanie zjadłam owsiankę, a Twoja data urodzenia służy mi za hasło w aktualizowaniu wskaźniczka, co to mi pokazuje, ile schudłam i ile jeszcze zostało. 3/4 za mną.